HINDI KITA KAILANGAN.

Isang araw nagising ako
Bigla na lang naisip kita
Parang hindi naman pala kita kailangan
Kaya ko naman palang mabuhay mag-isa

Bumangon ako sa kama
Hindi ka hinagap sa ‘king tabi
Ayos naman ang gising ko
Hindi din kita kausap kagabi

Uminom ng mainit na kape
Kumain ng masarap na almusal
Wala namang panghimagas na tanong
Na, “Bakit hindi tayo nagtagal?”

Hindi pa pala kita kailangan
Kayang-kaya ko pang mag-isa
Hindi pa nga kita kailangan
Pero mahal na mahal kita.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s