LAHAT.

Ikaw yung kumot
Ikaw yung kama
Ikaw yung araw sa umaga

Ikaw yung kape
Ikaw yung tasa
Ang tinidor ko at kutsara

Ikaw yung lapis
At yung papel
Ikaw ang baybay ng mga letra

Ikaw yung bubong
At yung dingding
Ang daming ikaw kahit wala ka

At lahat ng nasa paligid mo…

Ay hindi kailanman naging ako.

KUNG MAGHAHANAP PA ANG IYONG PUSO.

Kung maghahanap pa ang iyong puso
Bigyan mo siya ng makapal na salamin
Dahil baka wala na siyang ibang makita
Baka wala na siyang iba pang mapansin

Kung gusto pang masurpresa ng iyong puso
Sa kung ano ang maibibigay ko pa
Wala na siguro. Ito na lang kasi ako
Ako yung taong madali mo lang maikumpara

Kung maghahanap pa ang iyong puso
Ng mas tuyong palad
Ng mas mabangong hininga
Ng mas matinong kausap
Ng mas magaling magpatawa
Sana kaya ko na lang kausapin ang iyong puso
Para masabi kong, “Patawad, pero mabibigo kita.”

Isang Open Letter para kay Tadhana

Tadhana, kumusta? Isa akong masugid mong tagahanga. As in sobrang fan mo ako. Lagi kong sinusubaybayan ang mga istorya tungkol sa’yo. Lalo na kapag kinukwento ka na ng ibang tao. Sobrang saya nila pakinggan. Gustung-gusto ko rin yung mga pelikulang ikaw ang bida. Yung mga tipong Sleepless in Seattle, Serendipity, You’ve Got Mail, mga ganun. Ang galing mo dun. Sobrang galing mo dun.

Hindi ko alam kung kilala mo ako. Pero para lang matandaan mo, ako yung ilang ulit mo nang pinaglaruan. Oo, “pinaglaruan“ ang gagamitin kong termino at hindi “napaglaruan” kasi feeling ko sinasadya mo na. Kasi nung natuto akong umibig dun na din ako natutong magmura. Kasi sa tuwing ibubuhos ko ang puso ko sa isang tao, bigla-bigla na lang palilikuin mo siya. Palilikuin mo sa daang hindi patungo sakin. Doon sa halik at yakap ng iba.

Pero hindi ako sumuko. Patuloy pa rin akong nagmahal. Yung iba akala ko yun na, pero pinaglaruan mo pa rin ako kahit alam mo naman kung gaano na kami katagal. Sorry ah, pero kailangan mong malaman. Ang sama-sama mo. Wala kang puso. Wala kang awa.

Ginagawa ko ang sulat na ito para malaman mo na ang karamihan sa aming mga pinaglalaruan mo ay mababait naman. Gusto ko ring malaman mo na sawang-sawa na ang mga pader namin sa bulusok ng aming mga kamao dahil wala kaming ibang mapagdiskitahan. Nauumay na ang mga unan namin sa pagsalo sa aming mga luha kapag hindi kami napatatahan. Sana malaman mo rin kung paanong hindi umiikot ang mundo namin kapag napapatagal ang paglalaro mo ng taguan.

Pero alam mo, salamat na rin. Kasi sa mga paglalaro mo, nakikilala ko kung sino ang mga tunay na dapat kong mahalin. May mga taong sandali ka lang iibigin, kapag kaibig-ibig ka pa. Kapag hindi ka mataba. O kapag mataba ang iyong bulsa. Kapag may kinabukasan siya sa’yo. Kapag napapatawa mo siya. Kapag natutupad mo ang kaniyang mga kondisyon. Kapag mapagyayabang ka niya. May mga tao namang hanggang sa dulo nandiyan pa rin. Na kahit anong panget mo na. Na kahit gaano ka pa kawasak. Na kahit gaano pa kasabog ang sarili mo na hindi mo na alam kung paano ka pa mabubuo… Nandiyan sila. Nandiyan sila hindi lang para sabihin sa’yo na “Ayos lang ‘yan.” Nandiyan sila para hatian ka sa sakit mo. Para iluha din ang mga luha mo. Nandiyan sila para samahan ka sa dilim at tabihan ka habang nakabaluktot sa sulok ng iyong kuwarto. Nandiyan sila para tulungan kang isuksok ang karayom sa iyong balat at tahiing magkakasama ang mga pira-piraso mo. Nandiyan sila.

Tadhana. Tagahanga mo ako. Dahil sa’yo, nalaman kong ang tanga-tanga ko. Nalaman kong hindi sapat ang pangarap na bahay. Na hindi sapat ang planong bilang ng mga anak. Nalaman kong hindi sapat kahit ibigay mo na ang lahat-lahat. Nalaman kong hindi sapat ang pag-ibig. Kailangang pumayag ka muna.

Tadhana, salamat sa mga paglalaro. Marami akong natutunan. Pero nakakarami ka na rin. Baka naman pwedeng makiusap. Pwede ba, ngayon, magseryoso ka na sakin?

MAKAKALIMUTIN.

Sa dami ng nangyari
Sa dami ng hindi inaasahan
Ang pagdaloy ng iyong tinig
Sa mga balahibo ko sa braso
Ang hinding-hindi ko malilimutan
Ang paglalakad ng mga katinig sa aking balikat
Ang paggapang ng mga patinig sa aking leeg
At ang pagkandirit ng iyong tinig sa aking tainga
Ang pagpatid mo sa aking mga litid
Nang sinabi mo nang may hiya,
“Gustung-gusto din kita”
Makakalimutin ako
Pero hindi ko malilimutan yun.

Hindi ko malilimutan kahit palyado na ang utak
Kung paano mo ko tinitigan
Kung paano mo ko kinausap
Hindi ko malilimutan ang paglalapat ng ating mga palad
Ang pagsasalit-salit ng ating mga daliri
Mga nangyaring hindi na natin nawari
Ang paghigpit ng hawak habang tumatagal
Hindi ko malilimutan yung bago nating pagmamahal.

Hirap akong makatanda ng mga pangyayari
Kaya nga hindi ko kailanman inasahan
Na yung mga pinakalumang alaala ko sa’yo
Hinding-hindi ko pa rin nalilimutan.

AKO LANG. WALA NANG IBA.

Sabi mo, ako lang, wala nang iba
Ako lang ang pupunas ng pawis mo sa noo
Ako lang ang dudutdot ng tigyawat mo sa ilong
Sabi mo, pasmadong kamay ko lang ang hahaplos sa iyong mukha
Ako lang ang susuntukin mo sa braso kapag gusto mo sanang magwala
Ako lang.

Sabi mo wala nang ibang makakaalam ng mga pinakamadidilim na bahagi ng iyong puso
Na ako lang ang makakakilala sa’yo nang lubusan
Nagpasalamat ka noon sa pakikinig ko
At sinabi mong wala ka nang ibang pagsasabihan.
Wala nang iba.

Sana pala pinataas ko ang iyong kanang kamay
Baka kahit papaano naging tapat ka sa mga sinabi mo
Pero sa bagay, natupad naman ang mga iyon
Ako na lang kasi mag-isa

Ako lang. Wala nang iba.

DATI.

Dati.
Noong bago pa lang tayo
Ang katahimikan ay pakikinig sa iyong paghinga
Siyang hangin na dumadaloy sa aking pisngi
Hanggang sa aking kaluluwa
Binubulong ang iyong pangalan
At mga salitang, “Mahal kita.”
Parang walang katapusan
Puro magaganda kasi ang umpisa

Pero ngayon na nangyari na ang lahat
Wala na ang bakas ng pabango mo sa tuyot ko nang balat
Ang katahimikan mo ngayon, nakakalagot na ng hininga
Pagtapos mong sinabi…

Dati. Mahal kita.

SUKO.

Nagpakilala ka at sinabing,
“Baka pwede nating pag-usapan ‘to”.
Nagsimula akong maniwalang
Malulunasan ang problema ko

Unti-unti ang pagkapit
Sa aking poot at patalim
Ay nauwi sa pagnanais
Ipikit ang paningin kong nandilim

Lahat nang dahilan ko ay nagiba
Alam mo lahat ng tamang salita

Eto na.
Sumusuko na ko sa’yo

Wala ka dito.
Pero napapaligiran mo na ako.